Kilka przydatnych Chrome Dev Tools trików

Kilka użytecznych przykładów użycia „console”.

Najpierw stwórzmy sobie plik html

<!DOCTYPE html>
<html lang="en">
  <head>
    <meta charset="UTF-8" />
    <meta name="viewport" content="width=device-width, initial-scale=1.0" />
    <meta http-equiv="X-UA-Compatible" content="ie=edge" />
    <title>Document</title>
  </head>
  <body>
    <p>DZISIAJ W ...</p>
    <script src="console.js"></script>
  </body>
</html>

Później tworzę plik console.js a w nim będą przykłady użycia różnych zapisów „console”

const persons = [{ name: "Adam", age: 18 }, { name: "Greg", age: 20 }];

// podstawowe użycie
console.log("Podstawowy");

// interpolacja danych do stringa na dwa sposoby
console.log("Hellow World %s", "💩");
// lub template
const poop = "💩";
console.log(`Hellow World ${poop}`);

// style
console.log("%c Hellow World %s", "font-size: 50px; color: red");

// Ostrzeżenie wyświetlane na żółto
console.warn("Warn");

// Bład wyświetlany na czerwono
console.error("Error");

// informacja
console.info("Info");

// test
const p = document.querySelector("p");
console.assert(p.classList.contains("ouch"), "Brak klasy");

// czyszczenie
// console.clear();

// Podglad elementów DOM
console.log(p);
console.dir(p);

// Grupowanie elementów
persons.forEach(person =&gt; {
// console.group(`${person.name}`);
console.groupCollapsed(`${person.name}`);
console.log(`To jest ${person.name}`);
console.log(`${person.name} ma ${person.age} lat`);
console.groupEnd(`${person.name}`);
});

// Zliczanie występowania tych samych elementów
console.count("Test");
console.count("Test");
console.count("Greg");
console.count("Test");
console.count("Greg");
console.count("Test");

// np. czas pobierania danych
console.time("pobranie danych");
fetch("https://api.github.com/users/tomik23")
.then(data =&gt; data.json())
.then(data =&gt; {
console.timeEnd("pobranie danych");
console.log(data);
});

// Prezentowanie tabelaryczne
console.table(persons);

I na końcu coś co nie jest związane z „console” ale również się przydaje mianowicie dodanie debugger; to js. Kiedy następuje wywołanie instrukcji debugger, uruchomienie programu zatrzymywane jest na wyrażeniu debugger. Działa to tak jak ustawienie breakpointu w kodzie źródłowym skryptu.

function showAllStirngs() {
debugger;
}

Poniżej printscreen pokazujący Chrome Dev Tools

Stworzenie sitemapy w node.js

Mały przyjemny kod 😉
Na początku pobieramy wszystkie pliki z foldera build za pomocą readdir, następnie pętelka po tych plikach. Robimy split po kropce aby dobrać się do rozszerzenia a interesuje nas oczywiście html
Jeżeli rozszerzeniem okaże się html to wszystko pakujemy do tablicy urlPart.
Na końcu budujemy xml sitemap i zapisujemy to przez writeFile i to tyle.

const fs = require("fs");

const htmlPlace = "build";
const ulrPart = [];

fs.readdir(`${htmlPlace}`, function (err, files) {
    if (err)
        throw err;
    for (let index in files) {
        let rest = files[index].split('.')[1];
        if (rest === 'html') {
            let path = `
                <url>
                    <loc>http://blog.grzegorztomicki.pl/${files[index]}</loc>
                    <changefreq>monthly</changefreq>
                </url>
            `;
            ulrPart.push(path);
        }

    }

    const template = `
        <?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
        <urlset xmlns="http://www.sitemaps.org/schemas/sitemap/0.9">
            ${ulrPart.join('')}</urlset>`;

    fs.writeFile(`./sitemap.xml`, template, function (err) {});
});

Ładowanie CSS i CSS modules w tym samym czasie Webpack

W react możemy importować css jak i css jako moduły.
Ale co jeśli chcemy zrobić do w tym samym czasie powiedzmy dodać globalny styl np. normalize.css?

Importowanie jako moduł:

import React from 'react'
import styles from './moj-komponent.css';

const MyComponent => <div className={styles.jakasKlasa}></div>

No ale jak użyć css powiedzmy jakieś zewnętrznej biblioteki:

import React from 'react'
import './moj-komponent-zewnetrzny.css';

const MyComponent => <div className="jakasKlasa"></div>

Aby tego dokonać należy zmodyfikować webpack. Ja korzystam z create-react-app i modyfikuję zarówno wersję dev jak i prod webpacka.

module: {
    rules: [
        {
            // wcześniej było /\.css$/
            test: /^(?!.*?\.module).*\.css$/,
           
            // dalej zostawiamy jak było czyli
            use: [
              require.resolve('style-loader'),
              {
                loader: require.resolve('css-loader'),
                options: {
                  importLoaders: 1,
                  modules: true,
                  localIdentName: '[name]__[local]__[hash:base64:5]'
                },
                ...
        },
        // dodajemy następną regułę dla zewnętrznych css
        {
            test: /\.module\.css$/,
            use: [
                require.resolve('style-loader'),
                require.resolve('css-loader')
            ],
        },
    ]
}

Teraz możemy użyć w jednym komponencie zarówno css modułów jak i zewnętrznych bibliotek.
Należy pamiętać że zewnętrzny komponent musi mieć w nazwie *.module.css

import React from 'react'
import styles from './moj-komponent.css';
import './jakis-zewnetrzny.module.css'

const MyComponent => <div className={`${styles.jakasKlasa} jakas-klasa-z-zewnatrz`}></div>

W wersji produkcyjnej webpack kopiuję całą regułę css i wstawiam poniżej,
zmieniam test: /\.css$/, na test: /\.module\.css$/,
Ustawiam modules: false i tyle.

Importowanie absolutne w Create React App

Jak pozbyć się zagnieżdżonych ścieżek w pejekcie.
Np. taka nieładna ścieżka jak poniżej.

import TopImage from '../../../components/TopImage/TopImage';

Chcemy mieć coś takiego, czy do foldera components czy do containers czy innych folderów w src.

import TopImage from 'components/TopImage/TopImage';

Najprościej jak można to tworzymy plik w folderze src o nazwie .env tak z kropką na początku.
W nim wpisujemy NODE_PATH=src/ robimy save i uruchamiamy project jak zwykle przez npm run start

Od tej chili zamiast podawać całą ścieżkę podajemy components, containers, hoc czy inne foldery jakie mamy w projekcie.

Innym sposobem jest modyfikacja package.json

"scripts": {
  "start": "react-scripts start",
  "build": "react-scripts build"
}

Dodajemy NODE_PATH=src/

"scripts": {
   "start": "NODE_PATH=src/ react-scripts start",
   "build": "NODE_PATH=src/ react-scripts build"
}

Jest jeden problem z użytkownikami windowsa jak zwykle 😉 NODE_PATH=src/ w package.json nie zadziała.
Należy zainstalować moduł cross-env czyli npm install –save-dev cross-env i zmodyfikować package.json, oczywiście to tylko w wypadku windowsa.

"scripts": {
   "start": "cross-env NODE_PATH=src/ react-scripts start",
   "build": "cross-env NODE_PATH=src/ react-scripts build"
}

I to tyle chyba ten pierwszy sposób jest mniej inwazyjny i powinien zadziałać na wszystkich platformach.

ES6, var vs let

Przykład użycia let oraz var

for (var i = 0; i < 5; ++i) {
  setTimeout(function () {
    console.log(i); // Wynik 5 razy 5 :)
  }, 100);  
}
for (let i = 0; i < 5; ++i) {
  setTimeout(function () {
    console.log(i); // Wynik 0, 1, 2, 3, 4
  }, 100);  
}

Żeby to wykonać bez let można by zrobić tak jak poniżej.

for (var i = 0; i < 5; ++i) {
    (function(n) {
        setTimeout(function(){
            console.log(n); // Wynik 0, 1, 2, 3, 4
        }, 100);
    }(i));
}

Object.keys, values, entries

Poniżej kilka przykładów jak dobrać się do obiektów 🙂

var codes = {
  reset: [0, 0],
  bold: [1, 22]
};

Object.keys(codes).forEach(function (key) {
  console.log(key); // "reset", "bold"
});

Object.values(codes).forEach(function (key) {
  console.log(key); // [0,0] [1,22]
});

Object.entries(codes).forEach(function (key) {
  console.log(key); // ["reset", [0, 0]] ["bold", [1, 22]]
});

Użycie operator spread syntax czyli […]

W ES6 pojawiła się nowa funkcjonalność nazywana „Spread syntax” operacje na tablicach czy obiektach. Poniżej kilka przykładów użycia. W ES5 jest to concat.

W ES6

const boys = ["Jaś", "Grześ", "Adaś"];
const girls = ["Małgosia", "Ania", "Czesia"];

let people = [...boys, ...girls];

console.log(people); // ["Jaś", "Grześ", "Adaś", "Małgosia", "Ania", "Czesia"]

W ES5

const boys = ["Jaś", "Grześ", "Adaś"];
const girls = ["Małgosia", "Ania", "Czesia"];

let people = boys.concat(girls);

console.log(people); // ["Jaś", "Grześ", "Adaś", "Małgosia", "Ania", "Czesia"]

Inny przykład:

const divs = document.querySelector('div');

// użycie call
[].foreach.call(divs, function(div) {
   console.log(div);
});

// użycie spread
[...divs].foreach(div => {
    console.log(div)
}

show/hide scroll React

Ukrywanie buttona scroll-top jeżeli wysokość przekroczy 200 oraz dodanie obsługi zdarzenia na onClick i wywołanie funkcji scrollToTop i metody scrollIntoView.

export default BackToTop extends Component {
    state = {
        scrolling: false,
        scrollPosHeight: 200
    }

    componentDidMount() {
        console.log('componentDidMount()');
        window.addEventListener('scroll', this.hideShowButtonTop);
    };

    componentWillUnmount() {
        console.log('componentWillUnmount()');
        window.removeEventListener('scroll', this.hideShowButtonTop);
    };

    hideShowButtonTop = () => {
        const scrollPos = window.pageYOffset || document.documentElement.scrollTop;
        const myDiv = document.querySelector('.back-to-top');
        (scrollPos > this.state.scrollPosHeight && scrollPos !== 0) ? myDiv.style.display = 'block' : myDiv.style.display = 'none';
    }

    scrollToTop() {
        const logoView = document.getElementById('logo');
        logoView.scrollIntoView({
            behavior: 'smooth'
        })
    }

    render() {
        return (
            <div onClick={this.scrollToTop} className="back-to-top"></div>
        )
    };
};

Template strings w Javascript ES6, ES2015

Ile razy człowiek się męczył aby zwykły formularz ze zmiennymi zapisać w js 😉
Z pokonaniem tego problemu sięgamy po template string. Używamy tego znaku (`) znajduje się on nad tabulatorem z angielskiego backtick, po naszemu odwrócony apostrof a zmienne umieszczamy w takiej formie ${zmienna}
Wszystko razem można zapisać `${zmienna}`

A teraz małe przykłady.

Powiedzmy że mamy sobie obiekt.

var person = {
    name: 'Greg',
    job: 'front-end',
    city: 'Warszawa'
}

A html to:

var html =
'<div class="person">'+
    '<h1>' + person.name + '</h1>' +
    '<h2>' + person.job + ' ' + person.city + '</h2>' +
'</div>';

A nie prościej tak?:

const html = `
    <div class="person">
        <h1>${person.name}</h1>
        <h2>${person.job} ${person.city}</h2>
    </div>
`;

Oczywiście można te zmienne mnożyć, dodawać odejmować itd. 🙂

const x = 1;
const y = 2;
const result = `${ x + y }`;

console.log(result); // 1 + 2 = 3

Taki zapis jak pokazałem niesamowicie skraca nam pracę i mniej błędów popełniamy, ale jest jeden problem i to poważny a zwie się on IE (Internet Explorer) 🙂
Niestety nasz kod musi być jeszcze przez jakiś czas wstecz kompatybilny ze starymi przeglądarkami, dlatego w swojej pracy używam gulp, webpacka a czasami je również łączę.

Małe wytłumaczenie:
1. Gulp to, oparty o platformę Node.js, system do automatyzacji pracy. Głównym jego zadaniem jest więc zautomatyzowanie wielu czynności, jakie musi wykonać programista podczas swojej pracy. Przykład użycia – zerknij tutaj
2. Webpack to narzędzie, które rozwiązuje problem dzielenia kodu na moduły i pozwala łatwo zarządzać zależnościami występującymi między nimi.

Więcej poszukajcie sobie w google bo naprawdę warto znać te technologie.

Wracając do naszego problemu z IE i nie tylko, ja użyłem biblioteki gulp-bable
Najpierw instalacja z linii komend biblioteki gulp-babel

npm install --save-dev gulp-babel babel-core babel-preset-es2015

Teraz dodajemy do gulpfile.js naszą bibliotekę oraz task

const gulp = require('gulp');
const babel = require('gulp-babel');


gulp.task('js', function () {
    return gulp.src('src/**/*.js')
        .pipe(babel({
            "presets": ["es2015"]
        }))
        .pipe(gulp.dest('dist'));
});

Taki kod w pliku template.js który chcemy zmienić na es2015 umieszczamy w folderze src

const person = {
    name: 'Greg',
    job: 'front-end',
    city: 'Warszawa'
}

const html = `
    <div class="person">
        <h1>${person.name}</h1>
        <h2>${person.job} ${person.city}</h2>
    </div>
`;

console.log(html);

const x = 1;
const y = 2;
const result = `${ x + y }`;

console.log(result);

Po uruchomieniu taska js w folderze dist otrzymujemy js zmieniony na es205, wynik poniżej

'use strict';

var person = {
    name: 'Greg',
    job: 'front-end',
    city: 'Warszawa'
};

var html = '\n    <div class="person">\n        <h1>' + person.name + '</h1>\n        <h2>' + person.job + ' ' + person.city + '</h2>\n    </div>\n';

console.log(html);

var x = 1;
var y = 2;
var result = '' + (x + y);

console.log(result);

I ten kod załączamy do naszej strony będzie działać również ze starszymi przeglądarkami.

Oczywiście to tylko pobieżne poruszenie tego tematu, więcej w google 😉

Pasek postępu przewijania strony.

Dobrych praktyk UX nigdy za wiele. Warto czasami do strony dodać coś co nawet w najmniejszym stopniu zwiększy czas przebywania usera na stronie.

Najpierw pobieramy o ile przewinęliśmy stronę od lewego górnego rogu window.pageYOffset,
później pobieramy wysokość okna bez uwzględniania toolbarów i scrollbarów window.innerHeight, następnie pobieramy document.body.clientHeight czyli wysokość całego okna.

const ProgressBar = function () {

    window.addEventListener('scroll', () => {
        let ws = window.pageYOffset,
            wh = window.innerHeight,
            dh = document.body.clientHeight;
        let scrollPercent = (ws / (dh-wh)) * 100;
        const progressBar = document.querySelector('#progress');
        if(ws > 50) {
            progressBar.setAttribute('style','width:'+ scrollPercent + '%');
        } else {
            progressBar.removeAttribute('style');
        }
    });

}();

Jeżeli przewiniemy o więcej niż 50px wtedy do id progress dodajemy style width, jeżeli jest mniejsze to usuwamy atrybut style z id.

Dodajemy też css aby to zadziałało.

.bar {
    position: fixed;
    background: rgb(255, 0, 0);
    height: 10px;
    width: 0;
    top: 0;
}

Działający przykład można znaleźć tutaj – działający przykład